We gaan op de fiets naar New Harmony [107 op kaart] . Volgens Loney Planet een aanrader. Wij zijn er deze ochtend na een half uurtje fietsen, maar het is een uitgestorven boel. Er rijden wat mensen rond in golfkarretjes, het infocentrum is dicht wegens renovatie en verder niet veel te beleven. We rijden naar het einde van het dorp naar de Wabash river en bekijken ook de kerk zonder dak. Dat is wel aardig. Een ommuurde ruimte met hier en daar bankjes en een beeld onder een soort Dark Vader helm. We drinken (lekkere!) koffie in een koffieshop en dan op de fiets weer naar de camping. Heerlijk rustig op een bijna lege camping.

Op 23 augustus zijn we vertrokken uit New Harmony[107 op kaart] en naar de omgeving van Louisville gereden. De tijdgrens loopt dwars door deze staat, dus leven we nu een uurtje vroeger. Weer staan we bij een echtpaar met een enorme lap grond bij hun huis: 8 acres. Een bos met een wandelpad hoort er ook bij.[108 op kaart] Wanneer hij ons zijn werkplaats laat zien ontdekken we op de muur een Nederlandse Oorkonde uit 1953. Een bedankje van het Nederlandse volk voor hulp na de watersnoodramp. Vreemd om dat hier tegen te komen. De volgende dag rijden we naar Louisville. De bedoeling is om een tochtje op een raderboot t[109 op kaart] e maken, maar helaas, wel boten, maar ze varen niet en je mag er ook niet op. We wandelen wat rond in de buurt van de Ohio rivier, maar daar zijn alleen grote hotels. We besluiten naar het Derby museum te gaan. De Derby is een gigantisch evenement dat elk jaar eind mei wordt gereden. [110 op kaart] We bekijken eerst een film, krijgen een korte rondleiding door het complex en bekijken dan het museum. We eten er een typisch Louisville soep.

Patton en drank

Vandaag staat het Pattonmuseum [112 op kaart] op het programma. Het museum ligt op het terrein van Fort Knox, maar dat terrein is verboden voor burgers. Bij de poort worden we teruggestuurd en er is op de snelweg een speciale afrit voor het museum. Hier brengen we een paar uur door en dan rijden we door naar onze staplek [113 op kaart] . Deze keer bij een Bourbon distilleerderij: the Boundery oak. We lunchen eerst en gaan dan op voor de proeverij. Eerst een film over bourbon en dan uitleg over het proces. Het grote verschil met wiskey is dat bourbon voor minstens 51% uit mais moet worden gestookt. Dan komt het proeven natuurlijk. Wel 6 verschillende. De drank is hier veel sterker dan in Nederland. Sommige meer dan 50% alcohol.

Hoe een vergissing goedkwam
en in het water viel

en toch weer goed kwam

We rijden vandaag een heel stuk. Meer dan 350 kilometer. Het eindpunt is Huntington [114 op kaart] , net in West Virginia. We willen vroeg aankomen, want we hebben niet besproken. Onderweg een golvend landschap met veel bos. Wanneer we bij de camping aankomen blijkt er dit weekend een bluegrass festival te zijn. Je kunt wel kamperen, maar je koopt ook tickets voor het festival. Dat is een leuke verrassing. Het is al aardig druk op het terrein, maar als “wild” kampeerder kunnen we er wel bij. We installeren ons en na een paar uurtjes lopen we het terrein over en er is nog niet veel te doen. Dat begint tegen de avond. Om 6 uur een flinke bui, maar daarna gaat het in een stuk door. Rond 8 uur wordt een grote Amerikaanse vlag door een aantal parachutisten naar het terrein gebracht. Een mooi gezicht. Natuurlijk volgt het volkslied dan. Het hele terrein voor het podium zit vol met mensen op campingstoelen. De bands die optreden zijn ons onbekend, maar ze spelen goed. Een hele leuke avond.

We rijden vandaag weer een stuk naar het oosten. Eerst een stukje over de snelweg, maar dan over de Midland trail ( highway 60) van Charleston naar Lewisburg [115 op kaart] . Dwars door de heuvels van West Virginia. We komen langs steenkolenmijnen, veel bos en mooie uitkijkjes. Het is flink werken want de weg is erg bochtig. Onderweg tanken we gas en diesel en arriveren tegen 3 uur op de “camping” Inderdaad een gigantisch terrein met meer dan 400 staplaatsen. Allemaal voorzien van elektriciteit en water en soms afvoer. Hier wordt de jaarlijkse fair gehouden. Wanneer wij arriveren is het terrein zo goed als leeg. Nergens een plek om je aan te melden. Bij navraag in het zwembad en de koffietent blijkt dat je een nummer moet bellen en dan verder geholpen wordt. Dat doen we netjes, maar er wordt bij herhaaldelijk bellen niet opgenomen. Dan zetten we de camper maar weg. Water en elektra zijn beschikbaar. Alleen geen sanitair. Gelukkig hebben we onderweg ons Black- en Greywater kunnen dumpen. Naar de top